Wstęp
Lucjan Kaulek, znany również jako Jean-Lucien Dieuleveut-Kaulek, był znaczącą postacią w historii Polski i Francji na początku XX wieku. Urodził się 28 sierpnia 1879 roku i zmarł 15 kwietnia 1941 roku. Jako francuski inżynier i nauczyciel języka francuskiego, Kaulek odegrał kluczową rolę w uznaniu przez Francję rządu niepodległej Polski oraz nawiązaniu dyplomatycznych stosunków między tymi dwoma krajami. Jego działalność była szczególnie istotna w kontekście wydarzeń po I wojnie światowej, kiedy to Polska odzyskiwała niepodległość po ponad wieku zaborów.
Życie i kariera zawodowa
Lucjan Kaulek był synem Jeana-Baptiste’a Kauleka, który przez pewien czas pracował jako archiwista w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Francji. Wykształcenie oraz rodzinne tradycje pozwoliły mu nawiązać liczne kontakty w kręgach francuskiej administracji. Około 1912 roku osiedlił się w Warszawie, gdzie rozpoczął karierę inżyniera. W 1918 roku pracował w Elektrowni Warszawskiej, a jego wiedza techniczna była niezwykle cenna w dobie odbudowy kraju po zniszczeniach wojennych.
Podczas końca I wojny światowej, Kaulek pełnił również rolę tłumacza w Biurze Prac Społecznych, które zajmowało się przygotowaniami do przyszłej konferencji pokojowej. Wspólnie z Włodzimierzem Wakarą, szefem biura, opracowywał dokumenty dotyczące zbrodni okupantów niemieckich na ludności polskiej. Praca ta miała na celu nie tylko udowodnienie ofiarności Polaków, ale również ukazanie konieczności wsparcia międzynarodowego dla nowo powstającego państwa polskiego.
Współpraca z polskim rządem
Lucjan Kaulek był osobą blisko współpracującą z polskim rządem. Na prośbę adiutanta Józefa Piłsudskiego napisał list do Georges’a Clemenceau, ówczesnego premiera Francji. W liście tym omawiał konieczność zacieśnienia współpracy między Polską a Francją oraz relacjonował swoje rozmowy z Piłsudskim. Kaulek podkreślał krytyczną sytuację w Polsce oraz apelował o pilne działania ze strony władz francuskich. Dzięki jego interwencji udało się zorganizować misję wysłannika Piłsudskiego do Paryża, co miało istotne znaczenie dla dalszych relacji polsko-francuskich.
Zaangażowanie w działalność społeczną
Na początku 1919 roku Lucjan Kaulek był jednym z założycieli pierwszego Komitetu Francusko-Polskiego, który stał się prekursorem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Francuskiej. Komitet ten miał na celu promowanie współpracy między narodami oraz wspieranie polskiej kultury we Francji i odwrotnie. Działalność Kaukla w tej organizacji pokazywała jego zaangażowanie w integrację obu krajów oraz dążenie do umacniania wzajemnych relacji.
Nauczanie języka francuskiego
Po zakończeniu I wojny światowej Lucjan Kaulek osiedlił się w Warszawie przy ul. Nowy Zjazd 3, gdzie mieszkał aż do swojej śmierci. W tym okresie rozpoczął pracę jako nauczyciel języka francuskiego, kształcąc młode pokolenia Polaków. Uczył nie tylko w szkołach warszawskich, ale także miał wpływ na życie literackie miasta poprzez naukę Romaina Gary’ego, znanego pisarza i laureata Nagrody Goncourtów. Gary wspomina Kaukla w swojej autobiograficznej książce „Obietnica poranka”, co świadczy o znaczeniu nauczyciela w jego życiu.
Życie prywatne i dziedzictwo
W życiu prywatnym Lucjan Kaulek ożenił się około 1915 roku z Łucją Piskorską, która była siostrą kilku znanych postaci tamtych czasów. Miał dwoje dzieci: córkę Zuzannę oraz syna René, który po II wojnie światowej osiedlił się we Francji. Używanie przez Kaukla dwuczłonowego nazwiska „Dieuleveut” było związane z rodzinną tradycją i historią jego przodków.
Po śmierci Lucjana Kaukla jego wkład w rozwój relacji polsko-francuskich oraz wpływ na młodzież warszawską pozostają widoczne do dziś. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie spoczywa obok innych zasłużonych Polaków.
Zakończenie
Lucjan Kaulek to postać niezwykle ważna dla historii Polski i Francji na początku XX wieku. Jego działalność jako inżyniera, tłumacza oraz nauczyciela miała ogromne znaczenie dla kształtowania relacji między tymi krajami oraz dla edukacji młodych Polaków. Dzięki jego wysiłkom Polska mogła liczyć na międzynarodowe wsparcie podczas trudnych czasów odbudowy po I wojnie światowej. Jego życie i praca są przykładem na to, jak jednostka może wpłynąć na losy narodów i budować mosty między kulturami.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).